Tamar

Een tweeling!
Wat een droom. 
Een zoon voor elke man die me ontviel. 
Van dood naar leven. 

Ik was maar half bij bewustzijn bij de bevalling,
en hoorde pas achteraf het verhaal van dat touwtje. 
Hoe bizar is dat? 
Mijn eerste zoon werd weer naar binnengetrokken door m’n tweede,
waardoor die tweede er als eerste uit kwam.
Dat wordt er een om over na te denken. 

Hun vader was best wel bekend,
hoewel het me wat moeite koste om hem te laten bekennen
dat hij het was die dit wonder veroorzaakte.
Ik werd bijna vermoord.
Tot hij zelf (dankzij mijn truukje)
ontdekte wie ik (ook) was,
en daarmee dus wie ook hij was in dit verhaal. 

Zijn blik gleed begerig over me heen.
Dat beviel me wel, ik speelde mee.
De prijs van dit soort liefde is bekend,
toch bleef het bedrag achteraf aan me kleven
als vuile olie aan een mouw.

Ik had steeds het idee dat iedereen het aan me kon zien,
wat hij met me had gedaan.
Ik waste me, trok andere kleren aan,
en leefde verder in de leugen.
Voor even toch.
Wassen hielp niet tegen de gevolgen.
Mijn buik werd dikker met de week.

Hoer!
Riep men me toe.
Ik huilde aan de buitenkant, maar lachte binnenin.
Als ik zijn naam zou noemen,
was victorie mijn deel, een leven met een doel.

Hoer!
Riep men nogmaals. 
Ik lachte aan de buitenkant, maar huilde dieper in mezelf.
Hij spaarde me uit schaamte voor zijn eigen domme daad. 
Geen liefde voor dit meisje, alleen maar roddelpraat.

Een tweeling!
Wat een droom. 
Een zoon voor elke man die me gebruikte. 
Van dood naar leven.

Genesis 38