Gedoe onderweg

Verder lopend op de Weg
Die mijn voeten lijkt te leiden
Maar af en toe verlaten is
Omdat mijn benen weer gaan dwalen

Oh grijp me toch bij m’n veters Heer
Bind hen met een dubbele knoop
Trek mijn sokken op naar comfortabel
Negeer de modder aan m’n zool?

De weg voor mij ligt vol met stenen
Ik zeg ook niet dat U dat deed
Moet ik nou schoppen of vermijden?
Heer til me op, en draag me mee

U beloofde nooit een glijbaan Heer
De weg vooruit gaat wel omhoog
En ’t is nie dat ik niet lopen kan
Maar ‘k voel me rot, is mijn betoog

Mag ik klagen, wilt U luist’ren?
Zal ik huilen op Uw schoot?
Door mijn pijn heen wilt U troosten
Ik mag klein zijn, U bent groot.

Geef me zachtheid in m’n hoofd Heer
Vang mijn tranen met Uw hart
Ik zal altijd op U leunen
Ook al ben ik soms verward